Vanuit de Jordaanse hoofdstad Amman gingen we met de openbare bus naar Madaba, een relatief klein stadje met een grote geschiedenis. Maar voor nietsvermoedende reizigers is er ook het nodige drama te vinden…

Een verkeerd beeld van Jordanië

Na een paar dagen in Amman waren we er inmiddels al wel aan gewend dat Jordanië een stuk conservatiever was dan we vooraf hadden gedacht. Jurkjes, shirtjes met blote schouders en korte broeken waren dan ook inmiddels naar de bodem van mijn rugzak gegaan, die kleding werd in dit islamistische land niet geaccepteerd. Korte mouwen en driekwart broeken werden op straat met lede ogen toegestaan.

Ik had dit niet verwacht, maar ik moet bekennen dat ik meer bezig was geweest met mijn reis naar Israël. Vanuit het noorden van Israël zouden we een uitstapje van een dag of 10 naar Jordanië maken, en ik had voornamelijk gekeken naar bezienswaardigheden en de route die we hier zouden nemen. Het was de bedoeling dat we uiteindelijk weer in het zuiden van Israël de grens over zouden steken.

Koningin Rania

Drama in Madaba
Bron: Google (gelabeld voor hergebruik)

Mijn beeld van Jordaanse vrouwen was gebaseerd op foto’s van koningin Rania, een modern ogende vrouw met weelderig haar, veel make-up en een voorliefde voor westerse haute couture. Het kwam geen seconde bij me op dat Jordaanse vrouwen er in werkelijkheid helemaal niet zo bijlopen.

De schaarse vrouwen die in Amman op straat te zien waren, droegen zwarte boerka’s of op zijn minst alles bedekkende kleding en een hoofddoek. Ik vond dat vreemd, want de afbeeldingen op bijvoorbeeld shampooflessen en foto’s in tijdschriften lieten toch echt veel haar, make-up en westerse kleding zien. Maar goed, ik ben flexibel. Mijn iets blotere kleding kwam in Israël wel weer van pas.

Nietsverhullende niemendalletjes in Madaba

Eenmaal in Madaba aangekomen moest ik alleen weer schakelen. Na aankomst bij ons eenvoudige hotel, streken we neer in een klein koffietentje. De televisie in de hoek liet een muziekzender met videoclips zien. En in die moderne videoclips dansten vrouwen in nietsverhullende niemendalletjes door het beeld.

Drama in MadabaAls ik om me heen keek, zag ik ook jonge vrouwen zonder hoofddoeken en met korte mouwen en rokken tot op de knie op straat lopen. Was dan alleen Amman conservatief? Een blik in Lonely Planet gaf antwoord. Madaba is al sinds het jaar 450 christelijk. Dat leek te verklaren waarom de kuisheidsregels op het gebied van kleding (en videoclips) in Madaba een heel stuk coulanter leken te zijn.

Ik vond het wel best, ik kon hierdoor een handwas uit stellen. Mijn kleding met langere mouwen en pijpen was namelijk erg hard aan een opfrisbeurt toe.

Een rode lap op een groep stieren!

Die avond liep ik dan ook naast manlief in een zomerjurkje het hotel uit om ergens te gaan eten. Het jurkje had door de spaghettibandjes blote schouders, maar qua lengte viel het keurig op de knie. Het was niets bloters dan ik eerder die dag in Madaba op straat had gezien.

We liepen hand in hand over de onregelmatige stoep, druk kijkend op de plattegrond in de Lonely Planet om een aanbevolen restaurant te vinden. Maar na een paar minuten voelde ik bijna letterlijk ogen in mijn rug prikken. Ik draaide me om en zag aan de overkant van de straat een groepje lokale vrouwen woedend naar me kijken.

Zij droegen lange, wijde kleding en hoofddoeken. En alhoewel ze Arabisch spraken, was aan hun blikken erg duidelijk wat ze allemaal wel niet over me zeiden. Ze stonden zelfs onbeschaamd naar me te wijzen. Ik stond vertwijfeld om me heen te kijken, was het feit dat het jurkje rood was too much? Manlief spoorde me aan om door te lopen. ‘Niets aan de hand,’ zei hij monter.

Maar een paar honderd meter verder kwamen een paar islamitische mensen ons tegemoet gelopen. En met name de vrouwen keken me aan alsof ze me ieder moment konden gaan stenigen. Het was ons nu allebei wel duidelijk dat dat jurkje als een rode lap op een stier werkte. En in dit geval op meerdere groepjes islamitische stieren.

We draaiden ons snel om en liepen in haastige tred terug naar het hotel, zodat ik me om kon gaan kleden.

De Jordaanse kledingpolitie

Terug in het hotel trok ik een lange rok en zwart T-shirt zonder mouwen aan. Iets beters kon ik op dat moment niet verzinnen. Nog enigszins beduusd van de Jordaanse kledingpolitie liepen we weer langs de receptie van ons hotel, waar de eigenaar zuchtend zei dat hij al bang was dat we snel terug zouden komen.

‘In de jaren zestig droeg mijn moeder nog veel kortere rokjes dan dat wat jij daarstraks aanhad!’ brieste hij verontwaardigd.Drama in Madaba ‘Maar vanaf het moment dat in Iran die Khomeini aan de macht kwam, werd ook Jordanië terug geworpen in de middeleeuwen. Ik vind het heel erg dat jij je zo bedreigd voelde in een normale jurk, er was niets mis mee!’

We hebben nog lang een flinke tijd met de man staan praten, over onze verwarring en zijn frustraties. Uiteindelijk hebben we een tweede poging gedaan om bij het gewenste restaurantje te komen, en ik heb me toen we daar opnieuw naartoe liepen nog nooit zo bekeken gevoeld.

Het smaakt naar sociale dwang

Jordanië was voor ons onduidelijk en verwarrend, en ook nu begrijp ik het nog niet. Hoe kan het dat de gemiddelde Jordaniër een (begrijpelijke) bloedhekel aan Amerika heeft en toch loeigrote billboards van Pepsi Cola accepteert? Waarom kopen vrouwen die zonder hoofddoek de straat niet op gaan tijdschriften met enkel foto’s van vrouwen die er totaal anders uitzien en kleden dan zijzelf?

Drama in MadabaDat het land conservatief is, is prima. Maar wat ik niet snap is dat die denkwijze niet consequenter is doorgevoerd. Het smaakt naar sociale dwang waarbij alleen de commercie aan mag ontsnappen. Jordanië is een prachtig land, maar ik ben blij dat ik er geen inwoner ben. Persoonlijk zou ik me er onderdrukt voelen.

Wil je meer lezen over mijn reis naar Jordanië? Kijk dan bij mijn reistips voor Jordanië.

Opmerking: mijn reis naar Jordanië was in 2004. Het kan zijn dat er inmiddels veel is veranderd. Als jij als vrouw naar Jordanië gaat, verdiep je dan voor je reis in meer recente reiservaringen.

Write A Comment